ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕ ΒΡΕΘΗΚΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟ ΕΝΟΣ ΔΙΛΗΜΜΑΤΟΣ... ΚΑΙ ΔΕ ΞΕΡΑΜΕ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΟΥ; ΤΟ ΤΕΛΟΣ...; ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΧΑΡΤΙ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ.
Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010
Σαν μια χορδη που χτυπαει δυνατα
μεσα στο στηθος σου
σαν αστρο που σβηνει
και μια μελωδια που πισω σ'αφηνει
ημερα μου,φως μου,ζωη μου
ψυχη μου και παθος
και λαθος και τελος και αρχη μου
μικρη μου,πληγη μου
σαν αστρο που σβηνει
και μια μελωδια που πισω σ'αφηνει
ημερα μου,φως μου,ζωη μου
ψυχη μου και παθος
και λαθος και τελος και αρχη μου
μικρη μου,πληγη μου
Κι εμεινα εδω να προχωρω
να προσπαθω να σε κανω να φυγεις
και το μυαλο μου να μη λεει "σ'αγαπω".
να προσπαθω να σε κανω να φυγεις
και το μυαλο μου να μη λεει "σ'αγαπω".
Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010
Στο Κατερινάκι μου ...............
ΚΑΠΟΤΕ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΠΩΣ ΟΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΨΑ. ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ Ο ΑΝΕΜΟΣ ΜΟΥ ΨΙΘΥΡΙΣΕ ΓΙΑ ΣΕΝΑ................
Καληνύχτα............
Καληνύχτα αστέρι μου, απόψε κοιμήσου ήσυχα γιατί παρακάλεσα έναν Άγγελο να έρθει να σε φιλάει και αυτός είναι η μανούλα σου που τόσο αγαπούσες....... καληνύχτα φώς μου .
Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010
Η απουσία σου κάθε μέρα όλο και ποιο μεγάλη, η φιγούρα σου είναι εδώ σε ότι κάνω, είσαι μακριά μου όμως. Σηκώνω το τηλέφωνο να σε πάρω να σε ακούσω έστω για λίγο, αλλά δεν πρέπει, δεν μου φταις κάτι να σε αναστατώνω συνέχεια . Και όμως πεθαίνω για μια σου λέξη μόνο, να σε ακούσω. Μωρό μου νοιώθω μόνος και φοβάμαι , φοβάμαι πολύ. Θυμάσαι τι μου είπες την μέρα που έμαθα για το Μαριάκο ‘’Φοβάμαι ότι θα σε χάσω , πρέπει να ξέρω γιατί πρέπει και εγώ να ρυθμίσω την ζωή μου’’ , έτσι μου είπες και είχες τόσο δίκιο. Αλλά εγώ δεν μπορώ να σκεφτώ την ζωή μου χωρίς εσένα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



